Bebeğiniz ile konuşun…

Bebeğiniz ile konuşun...

Kızıma hamile olduğumu öğrendiğim gün inanılmaz bir mutluluk yaşadım. Hem anne olacağım için
hem de sevdiğim, aşık olduğum adamın çocuğunu taşıyacağım için. İnanılmaz bir duygusallık başladı
bilinç altımda. Benlik duygusallığı zihne ilettiği anda çeşitli reaksiyonlar gösterir. İşte ruhum tam da bu
noktadaydı. Her şeye ağlıyordum ve kafamda birçok kaygı taşıyordum. Acaba anneliği başarabilir
miyim ? Çünkü onu dünyaya getirirken hiç sormuyoruz acaba dünyaya gelmek ister misin diye….

(Aslında bu dünyaya çocuk getirmek ne kadar doğru tartışılır…)

Hayatımda çok köklü bir değişiklik olacağı düşüncesi beni gün geçtikçe korkutuyordu. Gezmeyi ,eğlenmeyi ve rahat olmayı çok seviyordum. Anne olmak sorumluluk ve öz veri gerektiriyordu. Yaşadığımız bu zamanda çocuk yetiştirmek ve büyütmek daha zor ve ürkütücü değil mi? Haberlerde ,gazetelerde bir sürü haberler okuyoruz. Her geçen gün bunları düşündükçe ağlamalarım çoğalıyordu.

Birçok kitap okuyordum fakat bu korkularımdan kurtulamıyordum.Sonunda profesyonel bir yardım almaya karar verdim.
Bu yardım sayesinde gün geçtikçe korkularımdan uzaklaşıp, kendimi rahat
hissetmeye başladım. Bu sırada içimde daha minicik bir parça olan bebeğim her gün biraz daha
büyümeye başlamıştı.Danışmanım ile yaptığım bir görüşme esnasında kendi hamileliğinde geceleri elin
karnına koyarak bebeği ile konuştuğunu anlatmıştı.Benimle paylaştığı anılarından sonra çok etkilenmiştim. Bana bebeğiniz ile konuşun sizi duyuyor ve her şeyi hissediyor demişti.  Hamileliğim boyunca her gece elimi karnıma
koyup “Anneciğim seni çok büyük bir heyecanla bekliyoruz lütfen yanımıza geldiğin zaman geceleri
uyku zamanında uyu gündüzleri seninle daha dinamik zaman geçirelim dedim.” Nedense içimden bunu söylemek geldi. Her gece bebeğimle konuştum,dertleştim ve onu çok sevdiğimi söyledim. Babamızda ara ara elini koyarak konuşuyordu. 🙂 Babamız bu dönemlerde en büyük destekçimizdi. Bizimle birlikte terapilere geliyor ve kendisinin yapması gerektiği konular için görüşmeler yapıyordu.

Kızım şuan 30 aylık kendisi gündüzleri çok aktif bir bebek 🙂 geceleri hasta olduğu zamanlar haricinde uyku zamanımızı hiç bölmedi. İlk ayından itibaren gece uyanmalarını parmakla sayabilirim. Emzirme dönemlerinde o uyanmadığı için kendim uyandırıp doyuruyordum.Sonra tekrar yatağına yatırıyordum. Bebeğiniz ile konuşun sizi duyuyor.
Seni çok seviyorum hayatımın anlamlarından ballı bademim….

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir